شبی در کنار ورق زدن ها و درد و دل های مجازی با دختری بی نام و نشان آشنا شدم،
یه رفیق مجازی که از پشت دیوارهای مجازی هم میشد به، بی شیله، پیله بودنش پی برد..
دختری ساده، معصوم و دل نازک..
اعتراف میکنم که در مقابل «دل» تو «دل» من کم آورد،
در مقابل دوست داشتن تو من کم آوردم،
اعتراف میکنم از الان به شوهرت حسِّ «حسادت» دارم!
داشتن کسی مثلِ «تو» نهایت خوشبختی برای یک مردِ..
من با همه آنچه که در ذهن تو نقش بستم، باز برای تو کم و کوچکم..
بانو «خوشبختی» تو آرزوی من است.
بغض زندگی...ما را در سایت بغض زندگی دنبال میکنید
برچسب: دلنوشته ای برای حضرت معصومه, نویسنده: بازدید: 13